Na rynku jest ogromny wybór herbat i ich mieszanek. Podstawowy podział obejmuje herbaty czarne, zielone, białe i czerwone nazywane też pół-fermentowanymi.
"Herbatę się pija, by zapomnieć o hałasie świata" - słowa Tien Yihenga.
Na rynku jest ogromny wybór herbat i ich mieszanek. Dostępny asortyment stale się poszerza. Herbaty różnią się smakiem, aromatem, mocą i kolorem. Są dostępne w torebkach, woreczkach, słoiczkach, puszkach oraz na wagę, czyli sypane.
Podstawowy podział obejmuje herbaty czarne, zielone, białe i czerwone nazywane też pół-fermentowanymi. Wyodrębnia się też herbaty żółte. Wszystkie produkowane są z liści roślin z rodziny kamelii, z jednej z jej trzech odmian. Należą do nich odmiana pochodząca z Assamu Camellia assamica, z Chin - Camellia sinensis oraz z Kambodży - Camellia assamica subspecies lasiocalyx. To Camellia sinensis jest tą, od której wszystko się zaczęło. Kolor, smak i właściwości sprzedawanej herbaty zależą od zastosowanej metody obróbki przygotowania liści.
W Europie najpopularniejsze są herbaty czarne. Proces ich powstawania składa się z czterech etapów. Pierwszym z nich jest więdnięcie. Zebrane liście są rozkładane, by zmiękły. W następnym etapie są zwijane za pomocą specjalnych maszyn lub, coraz rzadziej, ręcznie. Następnie herbata poddawana jest fermentacji, czyli utlenianiu w chłodnym i wilgotnym pomieszczeniu. W liściach zachodzi wiele przemian chemicznych oraz zmiana koloru. Ostatnim, czwartym, etapem jest palenie. Wykorzystywane są do tego specjalne piece lub tunele z gorącym powietrzem. Palenie przerywa fazę fermentacji. Następnie liście mogą być rozdrabniane, różnymi metodami "cięcia, darcia i zwijania".
Ze względu na stopień rozdrobnienia liści, herbatę można podzielić na: Herbaty o całych liściach, herbaty o liściach łamanych, pył-miał herbaciany czyli odsiewy.
Herbaty czarne
Assam
Ceylon
Darjeeling
Golden Kenya
Golden Nepal
Keemun Kenya GFOP-1 Marinyn
Lapsang Souchong
Mu Dan Nilgri
Yunnan
Przeczytaj także: Yunnan - kolebka herbaty
Coraz większą popularnością cieszy się w Polsce zielona herbata. Charakteryzuje się delikatniejszym smakiem i aromatem niż czarne herbaty, ma też więcej składników mineralnych. Zebrane i podsuszone liście są podgrzewane w specjalnych piecach, by odparowała z nich woda. Następnie są zwijane, podgrzewane i w miarę potrzeby ponownie zwijane. Obróbka cieplna liści hamuje ich fermentację, dlatego zielona herbata określana jest mianem niefermentowanej.
Herbaty zielone
Bancha
Chun Mee - Piękne brwi
Cui Zhen
Genmaicha
Green Jade Rings - Jadeitowe Pierścienie
Gunpowder - Proch Strzelniczy
Gyokuro - Drogocenna Rosa
Kokeicha
Kukicha
Lung Ching - Smocze Źródło
Matcha
Mu Dan
Pi Lo Chun - Nefrytowa Spirala Wiosny
Sencha
Jednym z najdroższych i najwyżej cenionych rodzajów są herbaty białe. Ich napar jest najjaśniejszy, lekko słomkowy, a liście mają srebrnawy odcień. Charakteryzują się delikatnym smakiem i aromatem. Białe herbaty poddawane są najprostszej obróbce, obejmującej jedynie więdnięcie, suszenie i zwijanie. Do ich produkcji zbierane są wyłącznie młode i nierozwinięte pączki.
Herbaty białe
China Silvery Strawberry - Srebrna Truskawka
Pai Mu Tan
Snow Buds - Xue Ya - Śnieżne Pączki
Shou Mei
Yin Zhen - Silver Needle - Srebrna Igiełka
White Monkey (zaliczana również do herbat zielonych)
Należąca do herbat fermentowanych - Herbata żółta zaliczana jest do najsmaczniejszych. Początkowo spożywana była wyłącznie na chińskim dworze cesarskim. Produkowana jest z młodych pączków i pędów poddawanych suszeniu i szybko przerywanej fermentacji. Napar ma bardzo charakterystyczny bladoróżowy odcień.
Herbaty żółte
Junshan Yin Zhen - Yellow Needle - Żółte Igły
Huang Da Cha
Huoshan Huangya
Meng Ding Huangya
Yellow Buds - Żółte Pączki
Herbaty czerwone - czyli pół-fermentowane lub niedofermentowane.
Należą do nich Oolong inaczej Ulung - niebieska herbata i Puszong. Różnią się między sobą długością fermentacji. Puszong jest krócej fermentowana. Liście są suszone i wstrząsane aż do zżółknięcia. Następnie są one palone, to przerywa fermentację i zwijane, ale nie łamane. Czerwone herbaty charakteryzują się korzennym, drzewno-owocowym smakiem i aromatem.
Herbata Pu-Erh zaliczana jest do herbat czerwonych lub tworzy osobną kategorię. Liście początkowo są suszone, a następnie poddawane fermentacji i leżakowaniu w ściśle określonych warunkach. Proces leżakowania może trwać nawet do 50-60 lat i dzięki temu Pu-Erh nabiera swoich charakterystycznych prozdrowotnych właściwości. Napar tej herbaty ma mocny, gorzki i ziemisty smak oraz aromat.
Wszystkie herbaty mogą być dodatkowo aromatyzowane, dostępne są też z różnymi dodatkami: kwiatami, przyprawami czy owocami, suszonymi lub kandyzowanymi. KJW
Przeczytaj także:
Marcin Budynek
Doskonały kucharz, manager oraz pomysłodawca. Organizator i juror, a także laureat wielu konkursów ...
Łukasz Fulara
Wielokrotny uczestnik i laureat najbardziej prestiżowych konkursów kulinarnych. Na co dzień szef kuchni w ...