Mięta do smaku i dekoracji

Jej nazwa pochodzi od imienia mitycznej nimfy Minthe, którą zainteresował się władca krainy zmarłych, Hades. Jego zazdrosna małżonka, Persefona, postanowiła zgładzić rywalkę i prawie jej się to udało, jednak Hades zdążył litościwie przemienić tę ostatnią w zioło, od tej pory mu poświęcone.

Żydzi rozsypywali miętę na posadzkach domów modlitwy, aby każdy krok uwalniał jej charakterystyczny zapach. Starożytni Grecy i Rzymianie nacierali nią stoły przed przybyciem gości. Japończycy z kolei wpadli na pomysł destylacji olejku miętowego, z którego otrzymuje się mentol. Miętowy aromat odstrasza myszy, a mięta polej ma stanowić remedium na pchły i mszyce.

Mięta jest ziołem napotnym, wiatropędnym, rozkurczowym i pobudzającym. Z tego względu stosuje się ją przy problemach trawiennych, a także przeziębieniach z katarem. Zielarze polecają miętę na problemy z trawieniem, wzdęcia, reumatyzm, czkawkę, ukąszenia owadów, a nawet bóle ucha. Niektórzy uważają też, że miętowy likier pomaga zwalczyć chorobę lokomocyjną. Mięta pieprzowa zawiera wysokie stężenie mentolu, dlatego w przypadku dzieci lepiej jest stosować specyfiki na bazie mięty zielonej.

Aby ususzyć świeżą miętę, wystarczy podwiesić jej gałązki w ciepłym, przewiewnym miejscu. Ususzone liście należy przechowywać w szczelnie zamkniętym słoiku i chronić przed światłem.

Ta bylina wieloletnia pochodzi z obszaru śródziemnomorskiego, ale obecnie rośnie praktycznie wszędzie. Najbardziej lubi miejsca chłodne i stosunkowo wilgotne. Może rozpanoszyć się po ogródku, dlatego lepiej mieć na nią oko. Osiąga wysokość jednego metra i wydaje drobne, zbite w kiście kwiaty o barwie od niebieskiej do fioletowo-różowej, w zależności od gatunku.

Przeczytaj! Zioła, które musisz znać

A gatunków ze słowem mentha w nazwie jest sporo, bo aż około czterdzieści. Trzy najczęściej wykorzystywane to mięta pieprzowa, hodowana głównie dla bogatego w mentol olejku, oraz mięta polej i ogrodowa, częściej spotykane w kuchni. Liście pierwszych dwóch odmian są długie, spiczaste i lekko karbowane, o bogatym zielonym kolorze. Mięta polej ma listki mniejsze, owalne i lekko szarawe. W smaku jest dosyć cierpka, wręcz gryząca i przypomina nieco jakiś apteczny specyfik. Używa się jej na przykład do gulaszu z podrobów albo kaszanki. Najpopularniejsza w kuchni jest natomiast świeża i słodkawa mięta zielona. Dobrze łączy się z warzywami takimi jak młode ziemniaki, pomidory, marchew czy groszek. Kilka posiekanych listków odświeży sałatkowy dressing. Na Bałkanach i bliskim Wschodzie miętę zieloną dodaje się, zarówno w formie świeżej, jak i suszonej, do grillowanych mięs, faszerowanych warzyw i ryżu. Jest nieodłącznym składnikiem tamtejszych "gołąbków" zawijanych w liście winogron, czyli typowej regionalnej potrawy o wdzięcznej nazwie dolma. Suszoną miętą posypuje się humus i inne potrawy ze zbóż i roślin strączkowych. Ziele to dobrze komponuje się z jogurtami, dressingami i zupami. Mięty pieprzowej używa się najczęściej do mrożonych deserów z owocami. To jej smak wyczuwamy w paście do zębów, gumie do żucia czy charakterystycznym likierze creme de menthe.

Jeśli myślimy o mięcie to na pewno przychodzą nam na myśl drinki. Różnorodność i ilość drinków zawierających w swoim składzie miętę może przywrócić o zawrót głowy. My postanowiliśmy przybliżyć kilka najsmakowitszych propozycji:

Brandy smash - Brandy na słodko,z nutką mięty

Bajito - Dodaj bazylię do Mojito i Twoje Bajito jest gotowe

A co powiecie na szkocką wersję Mint Julep - Heather Julep

B.C.