Świeże liście bazylii dodaje się do surówek i sałatek warzywnych. W przypadku potraw podawanych na gorąco lepiej jest używać suszonego ziela. Dodaje się je do pieczeni wieprzowych i baranich, potraw z koniny, ryb, gulaszy, flaków oraz zup, np. grochowej, grzybowej, fasolowej czy krupniku. Bazylia nadaje niesamowitego aromatu marynatom z ogórków, dyni, a także pasztetom, kiełbasom, twarogom, omletom, jajecznicy oraz kotletom z różnych rodzajów mięsa. Można nimi przyprawiać pasty twarogowe, majonezy, masła, a nawet ocet. Są niezastąpioną przyprawą kuchni włoskiej. Dodaje się je do makaronów, pizz, potraw z pomidorów. Stanowią główny składnik pesto. Ponadto przyprawia się nimi kapustę oraz potrawy z nasion roślin strączkowych. Produkuje się z nich oryginalne w smaku lody i wyroby czekoladowe (np. trufle), a także przyprawia nimi likiery. Bazylię najlepiej dodawać do potraw pod koniec gotowania lub smażenia, gdyż wysoka temperatura niszczy jej smak.

Elementem kulinarnym bazylii pospolitej są świeże i suszone liście.

Bazylia pochodzi ze strefy tropikalnej Azji, Indii oraz Iranu.

Charakteryzuje się aromatycznym, ostrym, przypominającym goździki zapachem.

Zjedzone liście bazylii poprawiają trawienie (pobudzają wydzielanie soku żołądkowego), wykazują działanie przeciwbakteryjne i przeciwzapalne. Uważa się, że bazylia posiada także właściwości przeciwdepresyjne, wykazując działanie zbliżone do melisy.

Bazylii nie powinny spożywać kobiety w ciąży, karmiące oraz niemowlęta i małe dzieci.

We Francji nazywana jest \"królewskim zielem\". Na Haiti poświęcona jest bogini miłości Erzulie. W Azji nasiona kilku odmian bazylii moczy się w wodzie, w celu uzyskania galarety używanej do sporządzania napojów i deserów. W kościele prawosławnym bazylię używa się do przygotowania wody święconej.

Sweet basil

Basilic

Basilikum