Zastosowanie
Mięso szczupaka ma charakterystyczny zapach i posmak mułu. Usuwa się je poprzez natarcie mięsa solą i odstawienie go na około 2 godziny do lodówki. Skórę szczupaka „goli się” z jego małych i drobnych łusek, staje się ona wówczas gładka i jasna. Po nacięciu jej wokół głowy, można ją łatwo ściągnąć w kierunku ogona, dzięki temu ryba ta doskonale nadaje się do faszerowania. Z mięsa ryby przygotowuje się farsz, a następnie napełnia nim zdjętą skórę. Ze szczupaka przyrządza się również potrawy pieczone, gotowane, smażone w głębokim tłuszczu, duszone lub grillowane. Nie powinno się wędzić tej ryby, ponieważ mięso staje się wówczas suche i mniej smaczne. Na stoiskach rybnych dostępne są także marynowane szczupaki. Są one jednak mniej popularne od innych przyrządzonych w ten sposób ryb. Szczupaka pospolitego zwykle doprawia się bazylią, majerankiem, cząbrem, estragonem, solą i pieprzem.
Występowanie
Występuje w strefie umiarkowanej Ameryki Połnocnej, Azji i Europy. Jest to ryba słodkowodna. Można ją spotkać w stawach, jeziorach, zbiornikach zaporowych oraz w rzekach nizinnych.
Gatunek, rodzina
Należy do rzędu szczupakokształtnych, do rodziny szczupakowatych.
Cechy charakterystyczne
Ciało szczupaka jest strzałkowate, spłaszczone i opływowe. Ryba ta osiąga długość 1,5m i masę do 20kg. Szczupak ma ostre zęby, również na kościach międzyszczękowych, łukach skrzelowych i kości podniebnej. Ciało pokryte jest małymi, owalnymi, silnie osadzonymi łuskami. U młodych osobników są one jasnozielone, brązowe lub srebrne, z wiekiem grzbiet staje się coraz ciemniejszy, na bokach mienią się żółte plamy, a brzuch przyjmuje białą barwę. Grzbietowa i odbytowa płetwa osadzone są bardzo blisko siebie.
Nazwa regionalna lub potoczna
Wilk wodny, Szczybiałka, Szczuk oraz Szczubeł
Nazwa w języku angielskim
Nazwa w języku francuskim
Nazwa w języku niemieckim