Zastosowanie
Liście selera są wspaniałymi przyprawami do potraw. Grube łodygi mogą być gotowane, natomiast te delikatniejsze powinny być spożywane na surowo. Pokrojone na mniejsze kawałki znakomicie nadają się do sałatek i surówek, zup i potrawek. Można je piec, obsmażać na patelni, dusić i garnirować potrawy.
Gatunek, rodzina
Należy do rodziny selerowatych.
Występowanie
Seler naciowy pochodzi z Eurazji. Uprawiany jest niemalże na całym świecie.
Sezony występowania
Jest rośliną dwuletnią, dostępną cały rok.
Rozmiar
Łodyga osiąga wysokość do 50 cm długości.
Smak
Smak selera jest lekko piekący.
Zapach
Zapach selera jest delikatny, wykwintny.
Ocena świeżości
Łodyga świeżego selera powinna być twarda, soczysta, a liście jędrne i intensywnie zielone.
Sposób przygotowania
Łodygę razem z liśćmi należy oderwać od korzenia. Usunąć włókna, uszkodzone fragmenty, dokładnie umyć i pokroić według uznania.
Sposób przechowywania
Łodygi selera należy przechowywać krótko, najlepiej w warunkach chłodniczych lub wstawione do wody. Ewentualnie można je zamrozić.
Ciekawostki
Seler naciowy jest uznawany za jedno z najstarszych warzyw. Starożytni Egipcjanie zbierali dziko rosnący seler na swój posiłek. Starożytni Grecy swoim zwycięskim sportowcom dekorowali głowy liśćmi oraz łodygami selera. Nasiona oraz łodygi selera naciowego zawierają związek chemiczny o właściwościach uspokajających nazywany phthalide. W Chinach sok z selera naciowego był używany do leczenia nadciśnienia.
Zarówno liście, łodygi, jak i korzeń selera uważa się za afrodyzjak.
Nazwa regionalna lub potoczna
Inaczej nazwany selerem liściowym.
Nazwa w języku angielskim
Nazwa w języku francuskim
Nazwa w języku niemieckim
Nazwa łacińska
Apium graveolens var. dulce Pers.