Zastosowanie
Młode liście boćwiny nadają się do jedzenia na surowo, jako dodatek do sałatek. Starsze najlepiej ugotować, wykorzystać do przygotowania zup, gołąbków z farszem mięsnym lub rybnym. Ogonki liściowe natomiast można gotować i podawać podobnie jak szparagi.
Gatunek, rodzina
Należy do rodziny komosowatych.
Występowanie
Jest bardzo popularnym warzywem w rejonach basenu Morza Śródziemnego i w Azji. W Polsce natomiast, baćwina uprawiana jest rzadko.
Sezony występowania
Zbiór przypada na przełom lata i jesieni.
Rozmiar
Wielkość liści boćwiny jest podobna do liści buraka ćwikłowego. Są to duże, mięsiste liście.
Smak
Posiada lekko gorzkawy smak. Po ugotowaniu goryczka zanika i smak staje się delikatniejszy.
Kolor
Liście boćwiny mają intensywną ciemnozieloną barwę. Natomiast kolor ogonków liściowych, w zależności od odmiany rośliny może przyjmować kolor: biały, zielony, różowy, żółty lub intensywnie czerwony.
Ocena świeżości
Świeża łodyga jest twarda, soczysta, a liście jędrne i ciemne. Przy zakupie najlepiej wybierać kruche, nieuszkodzone oraz sprężyste liście.
Sposób przygotowania
Świeże liście wraz z łodygami należy przebrać, umyć i odsączyć na sitku.
Sposób przechowywania
Powinno się ją przechowywać do 2 dni, najlepiej w warunkach chłodniczych, ponieważ jest ona bardzo delikatna i szybko ulega zepsuciu. Natomiast zamrożone liście boćwinki można przechowywać nawet do kilku miesięcy.
Ciekawostki
W dawnej Polsce boćwina była cenionym warzywem, obecnie prawie zupełnie zapomnianym. Większą popularnością cieszy się tak zwana botwinka, czyli zupa z liści, łodyg i korzeni bardzo młodych buraków ćwikłowych.
Nazwa regionalna lub potoczna
W Polsce jest znana również pod nazwami: kapusta rzymska, burak liściowy, boćwinka, mangold, burak szpinakowy.
Nazwa w języku angielskim
Nazwa w języku francuskim
Nazwa w języku niemieckim