Zarówno w dawnych czasach jak i obecnie winniczki uważane były za przysmak. Z mięsa ślimaków możemy przyrządzać różnego rodzaju sosy, zupy, grillowane przystawki, paellę, potrawki z ryżem i owocami morza. Możemy je gotować, dusić, smażyć czy zapiekać. Jest doskonała przekąską podawaną z białym winem. Mięso ślimaka po ugotowaniu, przed podaniem ponownie wkładamy do muszli, a końce muszli często uzupełniane są różnymi maślanymi farszami. Do podtrzymania muszli służą zaokrąglone szczypce, a do wyjęcia mięsa-specjalny widelczyk.

Ślimak winniczek wystepuje na terenach Europy południowo-wschodniej i centralnej, północnej Afryki oraz Azji Mniejszej.

Winniczek zaliczany jest do największych ślimaków lądowych. Średnica muszli przeciętnie osiąga ok. 5cm. Zamieszkuje obszary o dużej wilgotności, lasy, parki, ogrody. Żywi się świeżymi liśćmi, stąd często uważany za szkodnika ogrodów. Zimuje w ściółce, ukryty pod roślinnością.

Elementem kulinarnym jest mięso ślimaka znajdujące się w muszli. Mięso winniczków jest chude, zawiera dużo białka, magnezu, wapnia, miedzi, cynku i jodu.

Aby Winniczki nadawały się w ogóle do spożycia, należy poddać je głodówce. Dziesięciodniowy brak pokarmu, oczyści mięczaki ze szkodliwych substancji, które mogą negatywnie wpływać na organizm człowieka. Niekiedy podaje się ślimakom rozmaryn lub tymianek. Dzięki temu mięso nabierze odpowiedniego smaku i aromatu. Po upływie tego czasu, kilka razy płuczemy całe ślimaki w solance wodnej. Dokładnie oczyszczone, poddajemy odpowiedniej obróbce termicznej.

Jego nazwa wzięła się od upodobania do winorośli, wśród których winniczki czyniły niegdyś wielkie szkody.

Helix pomatia

Helix pomatia

Escargot de Bourgogne

Weinbergschnecke