Szałwia stosowana jest w niewielkich ilościach do przyprawiania wszystkich mięs, a w szczególności baraniny, jagnięciny, cielęciny i ryb. Ponadto dodaje się ją do farszów, jaj oraz serów. Doskonale współgra z czosnkiem i cebulą. Można ją również stosować do ciast, deserów, chleba oraz bułeczek. Powszechnie wykorzystywana jest w kuchni południowoeuropejskiej, angielskiej i amerykańskiej. W Niemczech przyprawia się nią węgorza.

Do celów kulinarnych używane są jedynie liście, które zrywa się przed okresem kwitnienia.

W Europie występuje w stanie dzikim, a w Ameryce Północnej jest rośliną uprawną.

Szałwia charakteryzuje się goryczkowym posmakiem.

Jej zapach jest lekko kamforowy oraz silnie aromatyczny.

Szałwia stosowana jest w zaburzeniach trawienia, aby pobudzić wydzielanie żółci. Zewnętrznie wykorzystuje się ją do płukania gardła oraz jamy ustnej ze względu na właściwości przeciwzapalne. Szałwia hamuje rozwój mikroorganizmów chorobotwórczych. Ponadto wykazuje pozytywne działanie przy depresji, zmęczeniu i ogólnym wyczerpaniu organizmu.

Powinny jej unikać kobiety w ciąży, ponieważ napar z liści szałwii powoduje zmniejszenie laktacji.

Starożytni Rzymianie uważali ją za świętą, miała bowiem strzec ich zdrowia i cnót domowych. Z tamtego okresu wywodzi się nawet powiedzenie: \"U kogo szałwia w ogrodzie, tego śmierć nie ubodzie\". Grecy i Rzymianie stosowali ją jako lekarstwo na ukąszenia węża, problemy ze wzrokiem i utratę pamięci. Arabscy uczeni twierdzili, iż spożywanie szałwii przedłuża życie.

Sage

Sauge

Salbei