Zastosowanie
Możemy go dostać w postaci tuszek i filetów. Rybę tą charakteryzuje bardzo kruche, delikatne i rozpadające się mięso, dlatego tuż przed obróbką najlepiej jest je skropić sokiem z cytryny i odstawić do lodówki na około 2 godziny. Dzięki temu mięso będzie bardziej jędrne, a przy okazji pozbędziemy się charakterystycznego, morskiego zapachu. Rybę tą smaży się najczęściej w panierce. Wrzucone na tłuszcz, niepanierowane filety łatwo się przypalają. Dlatego dorsza dodajemy do różnych sosów (np. pomidorowych, śmietanowych). Możemy go również piec, grillować i wędzić. Mięso jest białe, bardzo chude, lekkostrawne, pozbawione ości. Zawiera alergeny min. parwalbuminę, zaliczaną do najpoważniejszych alergenów pokarmowych. Filety doprawiamy koperkiem, tymiankiem, bazylią, sokiem z cytryny. Aby wyostrzyć łagodny smak, możemy dodać goździki i ostrą paprykę.
Występowanie
Występuje w północnej części Oceanu Atlantyckiego, a jego odmiany można spotkać w morzach północnej Europy oraz w Bałtyku.
Gatunek, rodzina
Należy do rzędu dorszokształtnych, do rodziny dorszowatych.
Cechy charakterystyczne
Dorsz ma wydłużone ciało. Jego głowa jest duża, szeroka, z wydłużonym pyskiem. Na podbródku widać pojedynczy, dobrze rozwinięty wąs. Ryba ta ma trzy wyraźnie oddzielone płetwy grzbietowe i dwie płetwy odbytowe. Wyraźnie uwidoczniona jest też jasna linia boczna.
Nazwa regionalna lub potoczna
Nazwa w języku angielskim
Nazwa w języku francuskim
Nazwa w języku niemieckim