Czarna herbata jest produkowana z liści, pędów i pączków (tzw. tipsów) rośliny o nazwie Camellia Sinensis. Jej proces powstawania obejmuje cztery etapy: więdnięcie, skręcanie, fermentację i palenie (suszenie). Jest najpopularniejszym rodzajem herbaty na świecie, zwłaszcza w Europie. Herbata ta charakteryzuje się najwyższą zawartością teiny, czyli odpowiednika kofeiny, a także taniny, która zwiększa zdolność koncentracji i ma działanie uspokajające.

Ojczyzną krzewu herbacianego jest południowo-wschodnia Azja, czyli dzisiejsze Chiny i Indie. Obecnie herbata jest uprawiana w niemal całej Azji oraz w Afryce, Australii i Ameryce Południowej.

Czterema najpopularniejszymi odmianami czarnej herbaty są Assam, Ceylon, Darjeeling oraz Yunnan. Swoje nazwy zawdzięczają regionom, w których są uprawiane.

Świeżo zebrane liście poddawane są więdnięciu, by stały się miększe i nie pękały podczas kolejnych etapów produkcji herbaty. Następnie są one zwijane. Podczas tego procesu zapoczątkowany zostaje szereg reakcji chemicznych w liściach i rozpoczyna się ich fermentacja.

Zwinięte liście herbaty rozkładane są w chłodnych pomieszczeniach o ściśle określonej wilgotności powietrza. Podczas tego procesu barwa herbaty staje się ciemniejsza - brązowa, rdzawobrązowa lub nawet czarna. Fermentacja (czyli utlenianie) jest przerywana poprzez palenie - suszenie liści w specjalnych piecach.

Black tea

Thé noir

Schwarzer Tee